و دانستن آنها بدانيم كه غير آنها صغيره‌اند به شرط آنكه در صغيره اصرار نداشته باشيم . اگر گويند : قرآن مجيد مقدارى از گناهان را در اثناء آيات و سور ياد كرده و آنوقت در بعض آيات ديگر فرموده : * ( إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْه ) * - . . . * ( الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الإِثْمِ ) * از كجا بدانيم كه كبيره و صغيره كدام است ؟ گوئيم : لا اقلّ بايد قبول كرد كه مسلمانان پس از شنيدن لفظ كبائر مأمور بودند از صاحب شرع بپرسند و بدانند كبائر كداماند . در روايات براى تعيين كبائر دو طريق داريم يكى عنوان كلَّى و مشخّص ديگرى تعداد فرد فرد كبائر . اول - عنوان كلى همان است كه فرموده‌اند : كبيره آنست كه خدا بمرتكب آن وعده آتش داده است . در كافى باب الكبائر از امام صادق عليه السّلام نقل كرده « قال : الكبائر الَّتى اوجب اللَّه عزّ و جلّ عليها النّار » در وسائل باب وجوب اجتناب الكبائر از ثواب الاعمال از ابى الحسن عليه السّلام نقل شده : « مَن اجتنب الكبائر ما اوعد اللَّه عليه النّار ان كان مؤمنا كفّر اللَّه عنه سيّئاته » و از عقاب الاعمال از امام باقر عليه السّلام نقل شده « قال : سئلت ابا جعفر عليه السّلام عن الكبائر فقال : كلّ ما اوعد اللَّه عليه النّار » . اين كلام كاملا روشن است زيرا تا گناه كبيره نباشد خدا ظاهرا راجع به آن با آتش تهديد نمىكند . چند گناه در قرآن يافته است كه نسبت به آنها وعده آتش داده شده است : 1 - قتل نفس . * ( وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُه جَهَنَّمُ خالِداً فِيها ) * نساء : 93 . 2 - خوردن مال يتيم . * ( إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً . . . ) * نساء : 10 . 3 - اكل ربا . * ( فَمَنْ جاءَه مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّه فَانْتَهى فَلَه ما سَلَفَ وَأَمْرُه إِلَى الله وَمَنْ عادَ فَأُولئِكَ أَصْحابُ ) *